M. Iovannei Eugenii Zachariae nugae quinque.
I. De senectute.
1.1 Senectus ipsa morbus; ergo: nulla senectus, nullum morbus. 1.2 Manifesta, horrescenda ementitaque canities signus primus est incipientis senectutis. 1.3 Deus ex machina. 1.4 Spes ultima dea. 1.5 Nulla machina, nullus deus; ergo: nulla spes sine machina.
II. De consulatu meo.
2.1 Oh fortuna tam natam me consule scholam. 2.2 Propter numium “est est est” dominus meus mortus est.
III. De viris illustribus.
3.1 Graeca per Italicos fines sine lege vagantur, sed Graeci viri tam probi quam elegendi, mea notione, in finibus Italicis sunt. 3.2 Excusatio non petita, accusatio manifesta; ergo: hic est mea accusatio ob res gestas illo tempore, in quo ne a domo mea profectus quidem eram, quam maxime manifesta.
IV. De vitio.
4.1 “Alea iacta est”, sed cum iam alea iacta est, divitiae fugiunt e manibus uniuscuiusque. 4.2 Amicus qui amat alea ab sese servandus est. 4.3 Mater certa, pater semper incertus. 4.4 Alea incerta sunt; ergo: ex amplexu ad pariri spes sic est ut sex in aleis habere.
V. De amore. An sit melius amare aut amari.
5.1 (unicus). Sic in carimne quinquagesimosexto G. Valerii Catulli, fallum in ano accipendum est. Quaestio est an sit melius fallum ab altero in ano accipere (amare), aut fallum in alterius ano dare (amari). Sola spes est ut qui amat, amatus sit.
Nullus verbus magis spernendus est.